Silgitsin Blog

Hayat ve ben-Can Dündar
Otuzbeşime bastım geçen hafta… İlk yan bitti: Hayat: 1… Ben: 0… Ama belliydi böyle olacağı… Nicedir başlamıştı belirtiler:

Yolda çocuklar “Amca şu to­pu atıversene” diye seslendik­lerinde kuşkulanmıştım ilkin…

Sonra saçlarımdaki beyaz tel­ler tescilledi yarı yolun ufukta göründüğünü…

Baktım, lise fotoğraflarım sa­rarmış, sınıf arkadaşlarım yaş­lanmış. Eş dost sohbetlerinde sağlık ve çocuk konuşulur ol­muş… seyahat ve aşk yerine…

Gök gibi gürlemeye alışkın müzik setimin ses düğmesini kısar olmuşum, içindeki uçurt­manın ipini cekercesine…

“Bizim zamanımızda” diye başlayan nu­tuklar atmaya başlamışım mezuniyet törenle­rinde -hayret! daha dün değil miydi benimkisi?

Yıllar yılı dudak büktüğüm ‘ölümden son­ra hayat masalları’ na kulak kabartmaya baş­lamışım gizliden gizliye…

İple çektiğim haziranlara sırt çevirmişim.

Yaşamın orta sahasına girmişim… irkilmişim…

(more…)

ÇANAKKALE ŞEHİTLERİNE

Şu Boğaz Harbi nedir? Var mı ki dünyâda eşi?
En kesîf orduların yükleniyor dördü beşi,
-Tepeden yol bularak geçmek için Marmara’ya-
Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.
Ne hayâsızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı!
Nerde -gösterdiği vahşetle- “bu: bir Avrupalı!”
Dedirir -yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi,
Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yâhud kafesi!

Eski Dünyâ, Yeni Dünyâ, bütün akvâm-ı beşer,
Kaynıyor kum gibi, tûfan gibi, mahşer mahşer. (1)
Yedi iklîmi cihânın duruyor karşına da, (2)
Ostralya’yla berâber bakıyorsun: Kanada!
Çehreler başka, lisanlar, deriler rengârenk;
Sâde bir hâdise var ortada: Vahşetler denk.
Kimi Hindû, kimi yamyam, kimi bilmem ne belâ…
Hani, tâ’ûna da züldür bu rezîl istîlâ!
Ah o yirminci asır yok mu, o mahlûk-i asîl,
Ne kadar gözdesi mevcûd ise, hakkıyle sefîl,
Kustu Mehmedciğin aylarca durup karşısına;
Döktü karnındaki esrârı hayâsızcasına.
Maske yırtılmasa hâlâ bize âfetti o yüz…
Medeniyyet denilen kahbe, hakikat, yüzsüz.
Sonra mel’undaki tahrîbe müvekkel esbâb,
Öyle müdhiş ki: Eder her biri bir mülkü harâb.
(more…)

Saol Yanım Çok Acıyordu Anne
Merhaba Anne Yine Ben Geldim…
Merak Etme Okuldan Çıktım Da Geldim…
Anneler De Babalar Gibi Merak Eder Mi Bilmiyorum Ama…
Ali, ”Okula Gitmezsem Annem Çok Kızar,Merak Eder” Demişti De…
Onun İçin Söylüyorum…

Geçen Hafta Öğretmen…
Sağ Elimde Sarımsak,Sol Elimde Soğan…
Dedirte Dedirte Öğretti Sağımı Solumu…
Ben Biliyorum Artık Anne…
Sağım Neresi,Solum Neresi…
Ağrıyan Yanımın Neresi Olduğunu…
Şimdi İyi Biliyorum Anne…
(more…)

Ucuz İnsanlar
İnsanlar da parsellenmiş arsalar gibi
Duygular bölük bölük,his parça parça.
Bakışları andırır gerçek dost gibi
Yürekler sönük sönük,sis dalga dalga.

Şerefin böylesi ucuz gittiği,
Yüreğin böylesine teslim dediği.
Kulun kula acz ile ram ettiğini
Ne yazık ki burada sizinle gördüm.
(more…)

Sunay Akın Şiirleri-Sunay Akın Şiiri-Sunay Akın’dan Şiirler
MAKİ

Bir an önce görülsün
diye Akdeniz
Toroslar’da ağaçlar
hep çocuk
kalır.

ANTİK ACILAR

Geçim parası için
nice yaşlının
eski İstanbul evlerinden
getirdiği eşyalar
üstüne kâr koyulup
satılıyor antik
acılar çarşısında
(more…)

Destina

Aşklara vurur bülbülüm, yuvalanır gönlümün gülüstanına
gülüşün can sıcaklığımdır üşüdüğümde, soluğun ateş
yak savur küllerimi çölüme döneyim.

orman fısıltıları kulağımda, rüzgar ıslıkları
yağmur tutuşmaları, sevgi buluşmaları
aşkın düştüğü yer… yangın
yalnızca nefesin dindirebilir volkanımı
rüzgarın merhem olur yarama süründüğüm
(more…)

Ben senin varligini seviyorum,
Yoklugunu seviyorum
Sana ulasamadigim dakikalarda.
Seni duymayi
Seni ozlemeyi
Hic görmesem bile seninle olmayi seviyorum.
Hic korkmuyorum seni sevmekten.
Senin gülüşünü seviyorum.
Her bana bakisinda
Gözlerinde okudugum o duyguyu
Gözlerindeki gozlerimi seviyorum.
Gönlunu seviyorum (more…)

Kaderde senden ayrı düşmek te varmış
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum (more…)

Daha dün diyorsan geçen yıllara
Gözlerinde anılar hala yeşilse
Ve hala ıslaksa kirpiklerin
Bekle geliyorum…

(more…)

Dünya tersine döner
Sevmesini bilince
Hasret büyür, dert diner
Sevmesini bilince

(more…)